De partituur
van de familiebanden
beschrijft de zoektocht
naar een melodie
die kruisend manoeuvreert
tussen de mollen,
dissonanten overstijgt
om in majeur genomen
levenskeuzes door te nemen
wanneer aaneengeregen bogen
onvermogen aan het licht
doet komen
in facetten van
onoverkomelijke tonen.

De aangetrouwde kant
opent een glansrijk
slotakkoord:
Willen wat je hebt!


Geïnspireerd door het boek van Rachel Cusk


Uit de bundel "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)