Ik zag een incheckbalie
met grote zware koffers,
een arme welgestelde man,
sussend zijn wervelwind,

ik zag een aanvurende moeder
naast haar rennende kind,
het jaldi, jaldi schalde,

ik lachte hardop
tot de tranen
mij het zicht benamen,

ik zag de leeggehaalde schappen
in de supermarkt,
weerloze mensen uit het lood geslagen,
de zoon die met gezonde benen
in de rolstoel kwam,
de begeleiderspas van hand tot hand
nu zonder man met stramme armen

maar ook de strijd
de laatste mond te zijn,
dat -gratis is toch goed gedrag- bepaalde
de hoop, nog altijd in de haven,

één boek, bevattend inhoud
van tientallen zware koffers
passeert de incheckbalie
in de jaszak van een doctor.


Geïnspireerd door het boek van Ernest van der Kwast.


Uit de bundel "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)