Tussen confetti
waaien letters
van het Woord
die samenbindend
meer dan letters zijn,
vormend een
sneeuwend confettigordijn.

Waar naar de letter
vooral wordt gehoord
zal de bruid
niet in wit mogen gaan.

In vreugd
en vertroosting
van het Levende Woord
wordt genadig
de Bruidegom getoond
die zijn bruid
wit als sneeuw
met zijn liefde bekroont.


Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Franca Treur.

 

Uit: "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)