Jo van Wiggen

‘k ben van je schilderij 
gaan houden,
‘t was al te koop
maar ‘k wil het niet meer kwijt,

die uitgestrekte armen
in het donkergroene,
de wachter naast het bed
die bij haar schreit.

Het Licht door 
t wit gordijn dat nodigt:
daar ginder zal het 
altijd zomer zijn.

Jouw schilderij, 
een groot mysterie,
het maakt iets binnenin mij 
onweerstaanbaar klein.


Uit de bundel "Strijklicht van violen" (2013)